Art-ez-yen
-Aynı döngünün başka
köşesi
En kuytusu zamanın-
Yazıp sildiğim dönümlerce
Gün dönümüne
Pus çökmüştü
Ardıma döndüğümde
Sezaryen doğan kuşlar
En ucuna kondular
erişebildiğime
Artezyenden çok
Direndim diyebilirim
Kendi kendime
Kendime
Kendime
Dikit-sarkıt ne bulduysa
Önüme koydu
Çok tuhaf bağlar ve
bağıllar
Gözün ardına
Odağın yamacına
Susana dek
Söylemedim
Şimdi daha mı iyiyim
Kim bilir
Fakat ben çıkıp içimden
Düşünerek
Ve düşündükçe
Gittim
Gittim
Kendimden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder